Allertec 1% Krople 10 ml

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku.

Krople należy odmierzyć na łyżkę lub rozcieńczyć w wodzie i przyjąć doustnie.

W przypadku przygotowania roztworu należy wziąć pod uwagę fakt, że objętość wody do której dodaje się krople powinna być dostosowana do ilości, jaką pacjent (w szczególności dziecko) jest w stanie połknąć. Roztwór należy przyjąć bezpośrednio po przyrządzeniu.

Zwykle stosowane dawki leku podano poniżej.
Jedna kropla zawiera 0,5 mg cetyryzyny dichlorowodorku.

Dzieci w wieku od 2 lat do 6 lat: 2,5 mg (5 kropli) dwa razy na dobę.

Dzieci w wieku od 6 lat do 12 lat: 5 mg (10 kropli) dwa razy na dobę.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 10 mg (20 kropli) raz na dobę.

Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek: dawkę leku ustala lekarz indywidualnie dla dzieci i dorosłych, w zależności od stopnia zaburzeń czynności nerek, wieku oraz masy ciała pacjenta.

Zwykle stosowane dawki leku u dorosłych podano poniżej:

• łagodne zaburzenia czynności nerek - 10 mg (20 kropli) raz na dobę
• umiarkowane zaburzenia czynności nerek - 5 mg (10 kropli) raz na dobę
• ciężkie zaburzenia czynności nerek - 5 mg (10 kropli) co drugi dzień.

Nie stosować leku w przypadku ciężkiej niewydolności nerek z klirensem kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.

Pacjenci w podeszłym wieku: jeżeli czynność nerek jest prawidłowa, modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.

Okres ważności leku po pierwszym otwarciu butelki wynosi 3 miesiące.

Kiedy nie stosować leku Allertec

• Jeśli pacjenta ma uczulenie na cetryryzyny dichlorowodorek, oraz hydroksyzynę lub pochodne piperazyny  substancje o podobnej budowie do cetyryzyny, wchodzące w skład innych leków) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• Jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę nerek (ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny mniejszym niż 10 ml/min).

Często (rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- zmęczenie,
- suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka,
- zawroty głowy, bóle głowy,
- senność,
- zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej nosa.

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- ból brzucha,
- astenia (bardzo silne osłabienie), złe samopoczucie,
- zaburzenia czucia,
- pobudzenie,
- świąd, wysypka.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 osób):
- przyspieszone bicie serca,
- obrzęki,
- uczulenie, czasami ciężkie (bardzo rzadko),
- nieprawidłowa czynność wątroby,
- zwiększenie masy ciała,
- drgawki,
- zachowanie agresywne, dezorientacja, depresja, omamy, bezsenność,
- pokrzywka.

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- zmniejszenie liczby płytek krwi,
- zaburzenia akomodacji (dostosowania się oka do oglądania różnych przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach), niewyraźne widzenie, rotacja gałek ocznych (niekontrolowane, koliste ruchy gałek ocznych),
- omdlenie, drżenie, zaburzenia smaku, dystonia (długotrwałe skurcze mięśni), dyskineza (ruchy mimowolne),
- tiki,
- zaburzenia oddawania moczu,
- obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła), wysypka polekowa.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

- zwiększenie apetytu,

- myśli samobójcze,

- amnezja (utrata pamięci), zaburzenia pamięci,

- zawroty głowy,

- zatrzymanie moczu.

- Substancją czynną leku jest cetyryzyny dichlorowodorek. 1 ml roztworu zawiera 10 mg
cetyryzyny dichlorowodorku.

- Pozostałe składniki to: glicerol, glikol propylenowy, sacharyna sodowa (E954), metylu
parahydroksybenzoesan (E218), propylu parahydroksybenzoesan (E216), sodu octan trójwodny,
kwas octowy lodowaty, woda oczyszczona.