Locoid 0,1% Krem 15 g

Zwykle cienką warstwę kremu nanosi się równomiernie na zmienione chorobowo miejsca na skórze od 1 do 3 razy na dobę. Lek można lekko wmasować. Po uzyskaniu poprawy zazwyczaj wystarcza stosowanie leku raz na dobę lub 2-3 razy w tygodniu.

Locoid stosuje się w leczeniu zmian skórnych suchych, sucho-sączących i sączących.

Nie należy stosować dawki większej niż 30-60 g tygodniowo.

Kiedy nie stosować leku Locoid

• na zmiany skórne spowodowane zakażeniami bakteryjnymi (np. zmiany kiłowe lub gruźlicze), zakażeniami wirusowymi (np. ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec), zakażeniami wywołanymi przez grzyby, zarażeniami pasożytniczymi;
• na owrzodzenia skóry, rany;
• w zapaleniu skóry wokół ust;
• w trądziku pospolitym, w trądziku różowatym;
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• zanik skóry, często nieodwracalny ze ścieńczeniem naskórka;
• rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych;
• plamica;
• rozstępy skórne;
• trądzik krostkowy;
• zapalenie skóry wokół ust;
• tzw. "efekt z odbicia", który może prowadzić do uzależnienia od miejscowego stosowania kortykosteroidów;
• odbarwienie skóry;
• zapalenie skóry i wyprysk, w tym kontaktowe zapalenie skóry

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• -zahamowanie czynności kory nadnerczy

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• nadwrażliwość
• nieostre widzenie

Ze względu na zawartość substancji pomocniczych - alkoholu cetostearylowego, parahydroksybenzoesanu propylu i butylu, mogą również wystąpić miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry) i reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Ogólnoustrojowe działania niepożądane po miejscowym stosowaniu kortykosteroidów występują rzadko, ale mogą być ciężkie. Zahamowanie czynności kory nadnerczy może wystąpić szczególnie podczas długotrwałego stosowania leku.

Ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów zwiększa się podczas:

• stosowania leku pod opatrunkiem okluzyjnym (pod ceratką, pod pieluchą), w fałdach skóry;
• stosowania na duże powierzchnie skóry;
• długotrwałego leczenia;
• stosowania u dzieci (skóra dzieci jest cieńsza, większa jest także powierzchnia skóry w stosunku do masy ciała).

Substancją czynną leku jest 17-maślan hydrokortyzonu.

Pozostałe składniki to: alkohol cetostearylowy, makrogolu 25 eter cetostearylowy, parafina ciekła, wazelina biała, propylu parahydroksybenzoesan, butylu parahydroksybenzoesan, kwas cytrynowy bezwodny, sodu cytynian bezwodny, woda oczyszczona.