Luteina 50mg 30 Tabletek

Dawkowanie i sposób podawania leku Luteina 50 zawsze ustala lekarz indywidualnie dla danej pacjentki w zależności od wskazań i skuteczności leczenia.

W zaburzeniach miesiączkowania i zespole napięcia przedmiesiączkowego stosuje się podjęzykowo 50 mg (1 tabletkę) 3-4 razy na dobę. W zaburzeniach cyklu miesiączkowego, zespole napięcia przedmiesiączkowego leczenie kontynuuje się przez 3-6 kolejnych cykli.

W zapobieganiu rozrostowi endometrium (w hormonalnej terapii zastępczej) w skojarzeniu z estrogenami najczęściej stosuje się 50 mg (1 tabletkę) podjęzykowo 3-4 razy na dobę. W schemacie ciągłym sekwencyjnym lek stosuje się przez ostatnie 12-14 dni cyklu 28-dniowego. W schemacie ciągłym złożonym lek podaje się codziennie bez przerwy. Dawka leku Luteina 50 powinna być uzależniona od dawki estrogenów, tak aby zapewnić ochronę endometrium przed proliferacyjnym działaniem estrogenów.

W próbie progesteronowej we wtórnym braku miesiączki stosuje się podjęzykowo 50 mg (1 tabletkę) 3-4 razy na dobę. Krwawienie powinno wystąpić w ciągu 7-10 dni od zaprzestania leczenia.

W leczeniu czynnościowych krwawień z dróg rodnych stosuje się 50 mg (1 tabletkę) podjęzykowo 3-4 razy na dobę. Leczenie należy kontynuować przez kolejne 2-3 miesiące od 15 do 25 dnia cyklu.

W poronieniach nawykowych i zagrażających, cyklach bezowulacyjnych i indukowanych stosuje się 100 mg (2 tabletki) podjęzykowo 3-4 razy na dobę.

W przypadku poronień nawykowych stosowanie leku Luteina 50 należy rozpocząć w cyklu, w którym planowane jest zajście w ciążę, a nawet wcześniej. Należy je kontynuować nieprzerwanie do około 18-20 tygodnia ciąży.

W programach zapłodnienia in vitro stosuje się 100 do 150 mg (2 do 3 tabletek) podjęzykowo 3-4 razy na dobę.

Zakończenie terapii powinno następować poprzez stopniowe zmniejszanie podawanej dawki leku.

Nie stosować leku Luteina 50 jeśli Pacjentka ma:

• uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych,
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
• żółtaczka cholestatyczna (związana z zaburzeniami w odpływie żółci),
• zespół Rotora i zespół Dubin-Johnsona (łagodna, genetycznie uwarunkowana choroba wątroby przebiegająca z żółtaczką),
• nowotwory piersi i narządu rodnego,
• przebyty lub aktualny epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna),
• czynne lub ostatnio przebyte zaburzenia zakrzepowo–zatorowe tętnic (dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego),
• poronienia oraz obecność resztek po poronieniu w jamie macicy

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Progesteron jako hormon endogenny (pochodzenia wewnętrznego) na ogół nie powoduje działań niepożądanych, za wyjątkiem objawów występujących w przypadku jego przedawkowania.
Podczas stosowania progesteronu, który jest identyczny z hormonem endogennym, działania niepożądane występują:

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Zaburzenia żołądka i jelit: nudności;
Zaburzenia układu nerwowego: senność, bóle i zawroty głowy;
Zaburzenia psychiczne: zaburzenia koncentracji i uwagi, uczucie lęku, depresja.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
Zaburzenia żołądka i jelit: suchość w jamie ustnej;
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka cholestatyczna;
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: zmiany masy ciała;
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: nieprawidłowe krwawienia z narządu rodnego, plamienia, brak miesiączki;
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: zaczerwienienie skóry, trądzik, reakcje alergiczne;
Zaburzenia naczyniowe: krwawienie z dziąseł, zaburzenia zakrzepowe.

Substancją czynną leku jest progesteron.

Pozostałe składniki leku to: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, powidon K-25, magnezu stearynian, etyloceluloza, talk, wanilina.