Relanium 5 mg 20 Tabletek

Relanium należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Leczenie diazepamem powinno trwać możliwie jak najkrócej i nie powinno być dłuższe niż 4 tygodnie w przypadku bezsenności lub 8-12 tygodni w przypadku stanów lękowych, wliczając w to czas stopniowego odstawiania leku. Nie należy wydłużać czasu leczenia ponad wskazane powyżej, bez ponownej oceny stanu pacjenta przez lekarza.

Dawkowanie u dorosłych

stany lękowe i bezsenność

• stany lękowe: zwykła dawka to 2 mg trzy razy na dobę; maksymalna dawka stosowana w leczeniu stanów lękowych to 30 mg na dobę w dawkach podzielonych.
• bezsenność związana ze stanami lękowymi: 5 mg do 15 mg na dobę, przed snem.

Lekarz zaleci najmniejszą dawkę zapewniającą kontrolę objawów;

stany związane ze skurczem mięśni

• skurcze mięśni: 2 mg do 15 mg na dobę w dawkach podzielonych.
• kontrola wzmożonego napięcia mięśni pochodzenia ośrodkowego: 2 mg do 60 mg na dobę w dawkach podzielonych.

przygotowanie (premedykacja) do znieczulenia ogólnego

• 5 mg do 20 mg.

leczenie objawów nagłego odstawienia alkoholu

• zwykle 10 mg, 3 do 4 razy w ciągu pierwszych 24 godzin, następnie lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg, 3 do 4 razy na dobę.

Dawkowanie u dzieci

stany lękowe i bezsenność

• nie zaleca się stosowania Relanium w leczeniu stanów lękowych i bezsenności u dzieci.

stany związane ze skurczem mięśni

• w kontroli drażliwości i wzmożonego napięcia mięśni pochodzenia ośrodkowego : 5 mg do 40 mg na dobę w dawkach podzielonych.
• dzieci od 6 do 12 lat: początkowa dawka to 5 mg dwa razy na dobę.
• dzieci od 12 do 18 lat: początkowa dawka to 10 mg dwa razy na dobę; maksymalna dawka wynosi 40 mg na dobę.

przygotowanie (premedykacja) do znieczulenia ogólnego

• dzieci od 6 do 18 lat: 2 mg do 10 mg.

Kiedy nie stosować leku Relanium

• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną, inne benzodiazepiny lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• jeśli pacjent ma nadmierne osłabienie mięśni (zwane nużliwością mięśni – miastenia gravis),
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność oddechową,
• jeśli pacjent ma zespół bezdechu sennego (powtarzające się przerwy w oddychaniu występujące podczas snu i powodujące niedotlenienie),
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęściej występujące działania niepożądane to:

• zmęczenie,
• senność,
• osłabienie siły mięśniowej.

Te działania występują szczególnie na początku leczenia i ustępują po wielokrotnym podaniu.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• reakcje paradoksalne: niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywne zachowanie, złość, wściekłość, urojenia,
• koszmary senne, omamy, psychozy,
• zmiana zachowania, w tym zachowania nieadekwatne do sytuacji,
• zaburzenie toku myślenia, zaburzenia orientacji dotyczące czasu, miejsca, sytuacji lub własnej osoby (splątanie),
• zobojętnienie (spłycenie emocjonalne),
• osłabienie czujności,
• depresja,
• zmniejszenie lub zwiększenie popędu płciowego (libido),
• niezborność ruchów (trudności z utrzymaniem równowagi) – może być przyczyną upadku i niebezpiecznych złamań kości, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku,
• upośledzenie wymowy, niewyraźna mowa,
• bóle głowy, zawroty głowy,
• drżenia,
• niemożność uczenia się i zapamiętywania nowych informacji (tzw. niepamięć następcza); aby jej zapobiec, pacjent powinien mieć zapewniony nieprzerwany 7 - 8 godzinny sen,
• podwójne widzenie, nieostre widzenie,
• niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, nieregularne bicie serca,
• obniżenie ciśnienia krwi, spowolnienie pracy serca,
• zwolnienie i spłycenie oddechu, bezdech,
• nudności, zaparcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. wzdęcia),
• suchość w jamie ustnej lub nadmierne wydzielanie śliny,
• żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białkówki oczu), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz i fosfatazy zasadowej) we krwi,
• reakcje skórne,
• nietrzymanie moczu lub niemożność oddania moczu (silne parcie na pęcherz moczowy, ból w podbrzuszu),
• zaburzenia składu morfotycznego krwi (dyskrazja krwi).

Długotrwałe stosowanie (nawet dawek leczniczych) może prowadzić do uzależnienia fizycznego; nagłe odstawienie produktu leczniczego może powodować wystąpienie efektu odstawienia lub zjawiska „z odbicia” (patrz punkt Ostrzeżenia i środki ostrożności). Może wystąpić uzależnienie psychiczne. Zgłaszano przypadki nadużywania benzodiazepin.

Substancją czynną leku jest diazepam.

Pozostałe składniki to:
laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, talk, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, żółcień chinolinowa (E104).

Podmiot odpowiedzialny

GSK PSC Poland sp. z o.o.
ul. Grunwaldzka 189
60-322 Poznań