Vivacor 25 mg 60 Tabletek

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Jeśli pacjent odczuwa, że działanie leku Vivacor jest zbyt silne lub za słabe, powinien skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Tabletki należy połykać popijając przynajmniej połową szklanki wody.

Objawowa przewlekła niewydolność serca

Dorośli
Dawkowanie leku jest ustalane przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta. Leczenie lekiem Vivacor zostanie rozpoczęte pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu niewydolności serca i poprzedzone oceną stanu klinicznego pacjenta. Zalecana dawka początkowa to 3,125 mg 2 razy na dobę przez 2 tygodnie. Jeśli lek jest dobrze
tolerowany, lekarz będzie zwiększać dawkę w odstępach co najmniej 2 tygodni, według następującego schematu: do 6,25 mg 2 razy na dobę, następnie do 12,5 mg 2 razy na dobę, aż do 25 mg 2 razy na dobę. Należy dążyć do największej dawki tolerowanej przez pacjenta.

• Maksymalna zalecana dawka dla wszystkich pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością serca oraz dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością serca, o masie ciała mniejszej niż 85 kg, wynosi 25 mg 2 razy na dobę. 
• U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością serca, o masie ciała większej niż 85 kg, maksymalna zalecana dawka wynosi 50 mg 2 razy na dobę.
• U pacjentów ze skurczowym ciśnieniem tętniczym < 100 mmHg, podczas zwiększania dawki leku Vivacor, może dojść do pogorszenia czynności nerek i (lub) nasilenia niewydolności serca. Dlatego przed każdym zwiększeniem dawki lekarz będzie kontrolować czynność nerek i oceniać nasilenie podmiotowych i przedmiotowych objawów niewydolności serca i rozszerzenia naczyń.

Jeśli leczenie lekiem Vivacor zostanie przerwane na okres dłuższy niż 2 tygodnie, ponowne włączanie leku należy zaczynać od dawki 3,125 mg 2 razy na dobę i dawkę tę stopniowo zwiększać zgodnie z podanymi powyżej zaleceniami na temat dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku
Dawkowanie takie samo jak u dorosłych.

Dzieci i młodzież
Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci (w wieku poniżej 18. lat).

Nadciśnienie tętnicze

Zaleca się dawkowanie raz na dobę.

Dorośli
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze 2 dni. Następnie zaleca się zwiększenie dawki do 25 mg raz na dobę. U większości pacjentów taka dawka jest wystarczająca, ale w razie potrzeby lekarz może zwiększyć tę dawkę, do dawki maksymalnej wynoszącej 50 mg, podawanej w dawce pojedynczej lub w dawkach podzielonych.
Zwiększanie dawki należy przeprowadzać w odstępach nie krótszych niż 2 tygodnie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg na dobę. W wielu przypadkach dawka ta zapewnia odpowiednią kontrolę ciśnienia. Jeśli działanie obniżające ciśnienie tętnicze jest niewystarczające, lekarz może stopniowo zwiększać tę dawkę do maksymalnej zalecanej dawki wynoszącej 50 mg, podawanej w dawce pojedynczej lub w dawkach podzielonych.

Dzieci i młodzież
Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci (w wieku poniżej 18. lat).

Dławica piersiowa

Dorośli
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg 2 razy na dobę przez pierwsze 2 dni. Następnie zaleca się zwiększenie dawki do 25 mg 2 razy na dobę.

Dysfunkcja lewej komory po ostrym zawale mięśnia serca

U pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory po zawale mięśnia serca zalecana dawka początkowa to 6,25 mg 2 razy na dobę. Pacjent będzie monitorowany przez 3 godziny po podaniu pierwszej dawki. Lekarz będzie zwiększać dawkę co 3-10 dni do dawki 12,5 mg 2 razy na dobę, a następnie 25 mg 2 razy na dobę. U pacjentów, którzy nie będą tolerować dawki 6,25 mg 2 razy na dobę, lekarz zmniejszy dawkę do 3,125 mg 2 razy na dobę i będzie kontynuować stosowanie tej dawki przez 3-10 dni. Jeśli dawka ta będzie dobrze tolerowana, zostanie zwiększona do dawki 6,25 mg 2 razy na dobę, a następie stopniowo do 25 mg 2 razy na dobę. Należy dążyć do największej dawki tolerowanej przez pacjenta.

• nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników
• znaczna retencja płynów lub przeciążenie serca wymagające dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim.
• jawne klinicznie zaburzenia czynności wątroby,
• stany skurczowe oskrzeli lub astma oskrzelowa w wywiadzie,
• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze wszczepionym na stałe stymulatorem serca),
• ciężka bradykardia (< 50 uderzeń na minutę),
• niestabilna/ zdekompensowana niewydolność serca,
• wstrząs kardiogenny,
• zespół chorej zatoki (w tym blok zatokowo-przedsionkowy),
• ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie tętnicze skurczowe < 85 mmHg),
• kwasica metaboliczna,
• guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych alfa-adrenolitykami),
• jednoczesne dożylne stosowanie antagonisty kanału wapniowego typu werapamilu lub diltiazemu,

Klasyfikacja układów i narządów	Działanie niepożądane	Częstość występowania
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Niedokrwistość	Często
Małopłytkowość	Rzadko
Leukopenia	Bardzo rzadko
Zaburzenia serca	Niewydolność serca	Bardzo często
Bradykardia, Hiperwolemia, Przeciążenie płynami	Często
Blok przedsionkowo-komorowy, Dławica piersiowa	Niezbyt często
Zaburzenia oka	Zaburzenia widzenia, Zmniejszenie wydzielania łez (zespół suchego oka), Podrażnienie oczu	Często
Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności, Biegunka, Wymioty, Niestrawność, Ból brzucha	Często
Zaparcie	Niezbyt często
Suchość błony śluzowej jamy ustnej	Rzadko
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia (uczucie zmęczenia)	Bardzo często
Obrzęk, Ból	Często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych	Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) oraz gamma glutamylotransferazy (GGT)	Bardzo rzadko
Zaburzenia układu immunologicznego	Nadwrażliwość (reakcje alergiczne)	Bardzo rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zapalenie płuc, Zapalenie oskrzeli, Zakażenie górnych dróg oddechowych, Zakażenie dróg moczowych	Często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Zwiększenie masy ciała, Hipercholesterolemia,  Pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia, hipoglikemia) u pacjentów z wcześniej istniejącą cukrzycą	Często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Ból kończyn	Często
Zaburzenia układu nerwowego	Zawroty głowy, Ból głowy	Bardzo często
Omdlenie i stany przedomdleniowe	Często
Parestezja	Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne	Depresja, obniżenie nastroju	Często
Zaburzenia snu	Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek u pacjentów z rozsianymi zmianami naczyniowymi i (lub) współistniejącym pogorszeniem czynności nerek, Zaburzenia oddawania moczu	Często
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi	Zaburzenia erekcji	Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Duszność, Obrzęk płuc, Astma u predysponowanych pacjentów