Pojęcie kataru odnosi się do stanu zapalnego błony śluzowej nosa – prowadzi ono do nadprodukcji śluzu w celu ochrony i nawilżenia jego wnętrza. To powszechny objaw infekcji wirusowych górnych dróg oddechowych:
Zwykle przyczyną kataru są zakażenia wirusowe wskutek zakażenia drogą kropelkową (np. podczas utrzymywania bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną). Za inne powody uznaje się alergie i obecność drażniących substancji chemicznych w powietrzu, a nawet występowanie drażniących czynników wewnątrz pomieszczeń (np. kurz).
Leki na katar dla dzieci łagodzą wszystkie objawy:
Skuteczne działanie preparatów zapewnia obecność różnych substancji aktywnych. Powszechnie używane przez producentów składniki to:
Niektóre leki dla dzieci i niemowląt zawierają kombinacje różnych środków – zapewniają tym samym kompleksowe i wielopłaszczyznowe leczenie. Dokładne zapoznanie się z informacjami na ich temat umożliwia skrupulatne przeczytanie ulotki dostarczonej przez producenta wybranego preparatu (znajdującej się wewnątrz opakowania).
Preparaty na katar można podzielić na:
Plastry na katar stanowią popularną formę leków głównie dla niemowląt. Są nasączone olejkami eterycznymi (m.in. mentolowymi lub eukaliptusowymi) – udrażniają drogi oddechowe w delikatny sposób.
Krople i spraye do nosa są przeznaczone dla dzieci starszych. Zawierają konkretne składniki aktywne będące np. organicznymi związkami chemicznymi (m.in. ksylometazolina). Są niezwykle skuteczne i przynoszą niemalże natychmiastową ulgę.
Niezależnie od wyboru rodzaju leku, konieczne będzie zastosowanie się do zaleceń pediatry – zwłaszcza w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości lub zaobserwowania stale nasilających się objawów.
Bezpieczeństwo i efektywność terapii zapewni zachowanie szczególnej uwagi i ostrożności. Należy dokładnie przestrzegać zalecanych dawek (określonych na opakowaniu przez producentów lub zgodnie z poradami uzyskanymi od lekarza). To samo dotyczy również częstotliwości podawania wybranego preparatu.
W razie wystąpienia jakichkolwiek wątpliwości konieczne będzie skonsultowanie ich ze specjalistą medycznym. Nie wolno samodzielnie eksperymentować – rodzice mogą napotkać nieznane im komplikacje, a dzieci mogą nie być w stanie poprawnie oznajmić ich wystąpienie.