Gluco Test 75 g/300 ml Roztwór doustny o smaku pomarańczowym, 300 ml

Ceny online i w sklepie stacjonarnym mogą się różnić.

Pojemność:

300 ml
PayPo Kup teraz, zapłać za 30 dni
Produkt dostępny online

Wysyłka w 48h (nie dot. so-nd)

Sprawdź dostępność w aptekach

9,00 zł / 100 ml
Gluco Test 75 g/300 ml Roztwór doustny o smaku pomarańczowym, 300 ml Gluco Test 75 g/300 ml Roztwór doustny o smaku pomarańczowym, 300 ml
26,99 zł
Ceny online i w sklepie stacjonarnym mogą się różnić.
Produkt dostępny online
PayPo Kup teraz, zapłać za 30 dni

Wysyłka w 48h (nie dot. so-nd)

Sprawdź dostępność w aptekach

Opis produktu

1. Co to jest lek Gluco test i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Gluco test jest glukoza (cukier) w postaci roztworu doustnego.

Lek Gluco test przeznaczony jest do wykonania doustnego testu tolerancji glukozy, tzw. krzywej
cukrowej (ang. oral glucose tolerance test, OGTT) – w przypadku podejrzenia cukrzycy lub zaburzeń
tolerancji glukozy u osób dorosłych.
Glukoza zawarta w roztworze, po przyjęciu wchłaniana jest przez organizm, w wyniku czego następuje
wzrost jej stężenia we krwi. Na podstawie wyników pomiarów stężenia glukozy we krwi lekarz może
ocenić, czy pacjent choruje na cukrzycę lub czy ma zaburzenia tolerancji glukozy.

Lek Gluco test przeznaczony jest do stosowania u osób dorosłych.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gluco test

Kiedy nie stosować leku Gluco test:
- jeśli pacjent ma uczulenie na glukozę lub którykolwiek ze składników tego leku (wymienionych
  w punkcie 6);
- u pacjenta z rozpoznaną cukrzycą;
- jeśli pacjent ma zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
- jeśli pacjent ma ostre zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. wymioty, biegunkę);
- jeśli u pacjenta usunięto część przewodu pokarmowego (resekcja przewodu pokarmowego);
- jeśli pacjent ma infekcję z gorączką;
- w przypadku złego stanu ogólnego i żywieniowego pacjenta.

Test OGTT nie powinien być również wykonywany w przypadku niedoboru potasu, magnezu
i fosforanów.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Gluco test należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Należy zachować ostrożność podczas wykonywania testu OGTT.

Czas pomiędzy poszczególnymi pobraniami krwi należy spędzić w pobliżu laboratorium, w spoczynku,
bez przyjmowania jedzenia i picia.

Niekiedy podczas badania lub po badaniu może dojść do wystąpienia hipoglikemii (obniżenia stężenia
glukozy we krwi), związanej ze zwiększonym wydzielaniem insuliny. Objawami hipoglikemii są m.in.:
uczucie osłabienia, senność, nudności, nadmierne pocenie się oraz zawroty głowy. W przypadku
pojawienia się takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z personelem wykonującym
badanie lub lekarzem. Hipoglikemię łagodzi się poprzez spożycie posiłków wysokowęglowodanowych
(np. kostka cukru, sok, owoce, kanapka) bezpośrednio po badaniu. Słodzik nie jest odpowiedni.

Dzieci i młodzież
Lek Gluco test nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Lek Gluco test a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Niektóre leki mogą wpływać na wyniki testu OGTT.

Leki, które mogą powodować uzyskanie fałszywie dodatniego wyniku testu OGTT (zawyżonego
stężenia glukozy we krwi) u osób bez zaburzeń metabolicznych:
 środki przeczyszczające,
- niektóre leki moczopędne (diuretyki tiazydowe, furosemid),
- niektóre leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV (inhibitory proteazy),
- glikokortykosteroidy,
- hormony tarczycy,
- niektóre hormony, takie jak kortykotropina, somatropina i środki antykoncepcyjne (estrogeny).


Leki, które mogą powodować uzyskanie prawidłowego wyniku testu OGTT, mimo występowania
zaburzeń metabolicznych (cukrzycy, zaburzeń tolerancji glukozy):
- kofeina,
- niektóre leki obniżające ciśnienie krwi (rezerpina),
- leki przeciwdepresyjne (inhibitory monoaminooksydazy),
- niektóre hormony, takie jak gonadotropiny,
- średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe,
- niektóre leki obniżające poziom cukru we krwi (metformina, pochodne sulfonamidów).

Należy wziąć pod uwagę stosowanie powyższych leków przez pacjenta podczas oceny wyniku testu.

Lek Gluco test z jedzeniem i piciem
Patrz punkt 3. „Przygotowanie do testu OGTT”.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Test OGTT u kobiet w ciąży i karmiących piersią przeprowadzany jest według wskazań
lekarskich.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
W trakcie lub po przeprowadzeniu testu OGTT może wystąpić hipoglikemia, objawiająca się m.in.
osłabieniem, sennością, nudnościami, nadmiernym poceniem się oraz zawrotami głowy, co może
wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Gluco test zawiera sodu benzoesan (E 211) i sód
Sodu benzoesan (E 211)

Lek zawiera 500 mg soli kwasu benzoesowego w 300 ml roztworu, co odpowiada 1,64 mg w 1 ml.

Sód
Lek zawiera 80 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w 300 ml, co odpowiada 4% maksymalnej
zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

3. Jak stosować lek Gluco test

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Test OGTT jest przeprowadzany przez przeszkolony personel medyczny.

Dawka glukozy przyjmowana podczas testu wynosi 1,75 g/kg masy ciała, maksymalnie 75 g.

Dorośli:
Po wykonaniu oznaczenia glukozy we krwi żylnej na czczo, pacjent powinien wypić całą zawartość
butelki (75 g glukozy) w ciągu maksymalnie 5 minut. Oznaczenie stężenia glukozy we krwi żylnej
wykonuje się po 120 minutach.
Zawartość butelki jest przeznaczona do jednorazowego użycia.

Przygotowanie do testu OGTT:
- Na co najmniej 3 dni przed planowanym badaniem należy przerwać stosowanie leków, które
  mogą wpływać na wynik testu OGTT (patrz punkt 2. „Lek Gluco test a inne leki”), pod
  warunkiem, że jest to bezpieczne dla zdrowia. Decyzje o zaprzestaniu przyjmowania leków przed
  wykonaniem testu należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą.
- Nie należy ograniczać spożywania węglowodanów (≥ 150 g węglowodanów/dzień) na 3 dni przed
  planowanym badaniem lub stosować dietę zaleconą przez lekarza lub farmaceutę.
- Należy utrzymywać normalną aktywność fizyczną do czasu rozpoczęcia testu OGTT.
- Nie należy jeść ani pić przez 8 do 14 godzin przed badaniem (wyjątek: woda niegazowana).
- Nie należy palić papierosów!

Przeprowadzenie testu OGTT:
- Pacjent powinien być wypoczęty, po przespanej nocy.
- Pacjent powinien być na czczo.
- Test należy rozpocząć przed godziną 9 rano.
- Podczas testu OGTT należy siedzieć lub leżeć, bez przyjmowania jedzenia, picia, bez możliwości
  palenia oraz aktywności fizycznej.
- Pierwsza próbka krwi pobierana jest na czczo przed przyjęciem leku (czas 0 minut).
- Następnie pacjent powinien wypić całą zawartość leku Gluco test w ciągu 5 minut.
- Po 120 minutach od rozpoczęcia badania należy pobrać kolejną próbkę krwi (czas 120 minut).
- U kobiet w ciąży należy pobrać próbkę krwi również po 60 minutach od rozpoczęcia badania
  (czas 60 minut).
- Wyniki uzyskanych badań interpretuje lekarz.

Ocena badania OGTT u dorosłych i kobiet w ciąży
(zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego).

- Kryteria diagnostyczne dla cukrzycy:

                    Stężenie glukozy w osoczu
                    [mg/dl]   [mmol/l]
Na czczo        ≥126      ≥7,0
120. minuta   ≥200      ≥11,1

Jeśli wynik testu OGTT nie wskazuje jednoznacznie na obecność cukrzycy, a objawy kliniczne
wskazują na występowanie zaburzeń metabolicznych, należy rozważyć powtórzenie testu innego dnia.

- Kryteria diagnostyczne:
  
nieprawidłowa glikemia na czczo (ang. impaired fasting glycaemia, IFG), nieprawidłowa
  tolerancja glukozy (ang. impaired glucose tolerance, IGT):

                           Stężenie glukozy w osoczu
                           [mg/dl]       [mmol/l]
IFG Na czczo         100–125     5,6–6,9
IGT 120. minuta    140–199     7,8–11,0

W przypadku nieprawidłowej glikemii na czczo lub nieprawidłowej tolerancji glukozy, test tolerancji
glukozy należy ponownie wykonać po 6–12 miesiącach.

- Kryteria diagnostyczne dla cukrzycy u kobiet w ciąży (cukrzyca ciążowa):

                    Stężenie glukozy w osoczu
                    [mg/dl]     [mmol/l]
Na czczo        92–125     5,1–6,9
60. minuta     ≥180        ≥10,0
120. minuta   153–199   8,5–11,0

Cukrzyca ciążowa występuje, gdy spełnione jest przynajmniej jedno z kryteriów wymienionych
w tabeli.

Czynniki wpływające na wyniki testu OGTT:
- zaburzenia układu pokarmowego (np. zespół złego wchłaniania), które wpływają na wchłanianie
  glukozy z przewodu pokarmowego,
- zakażenia (np. infekcje żołądkowo-jelitowe prowadzące do zaburzeń wchłaniania),
- leki, które zaburzają metabolizm glukozy (patrz punkt 2. „Lek Gluco test a inne leki”),
- niedobór potasu, magnezu, fosforanów,
- stres (np. po operacjach, wypadkach, stresie psychicznym),
- zmniejszona aktywność fizyczna.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Gluco test nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych, uszeregowanych od najczęściej do
najrzadziej występujących:

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów): 
- objawy hipoglikemii podczas badania lub po badaniu, objawiające się osłabieniem, sennością,
  nudnościami, nadmiernym poceniem się oraz zawrotami głowy. Aby ich uniknąć należy zjeść
  posiłek wysokowęglowodanowy (np. kanapki, ciasteczka, sok owocowy) bezpośrednio po
  badaniu.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- ucisk w żołądku, nudności, wymioty.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 pacjentów):
- reakcje alergiczne, np. zaczerwienienie skóry.

5. Jak przechowywać lek Gluco test

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Gluco test
- Substancją czynną leku jest glukoza w postaci glukozy jednowodnej.
  300 ml roztworu zawiera 75 g glukozy.
- Pozostałe składniki to: kwas cytrynowy, sodu benzoesan (E 211), aromat pomarańczowy
  naturalny (olejek cytrynowy, olejek grejpfrutowy, olejek pomarańczowy, maltodekstryna, guma
  arabska, triacetyna) oraz woda oczyszczona.

Jak wygląda lek Gluco test i co zawiera opakowanie
Lek Gluco test to roztwór bezbarwny do jasnożółtego, słodki, o smaku i zapachu pomarańczowym.

Opakowanie stanowi butelka ze szkła oranżowego typu III, z polipropylenową zakrętką zabezpieczającą
przed dostępem dzieci i wkładką z polietylenu, z pierścieniem gwarancyjnym, w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowania:
butelka 300 ml

Składniki

300 ml roztworu doustnego zawiera 75 g glukozy, Lek zawiera sodu benzoesan (E211) oraz sód

Podmiot odpowiedzialny: Miralex Sp. z o.o., ul. Lotnicza 4, 64-920 Piła

EAN: 05909991584252

Insulinoopornosć i cukrzyca

Czym jest insulinooporność?

Insulina to hormon odpowiedzialny za obniżenie stężenia glukozy we krwi. Jest wytwarzana przez trzustkę po każdym posiłku. Insulinooporność to obniżona wrażliwość na działanie tego hormonu. Dzieje się tak mimo jego prawidłowego stężenia we krwi.

Takiemu stanowi może towarzyszyć również hiperinsulinemia. Polega ona na nadmiernym produkowaniu insuliny po zjedzonym posiłku. Organizm, nie widząc efektów wytwarzania insuliny, zaczyna produkować jej jeszcze więcej. To z kolei może doprowadzić do zaburzeń hormonalnych i metabolicznych, ponieważ insulina jest także odpowiedzialna za odkładanie się tłuszczów w obrębie tkanki tłuszczowej. Efektem tego jest więc często przybieranie na wadze.

Do objawów, które mogą świadczyć o insulinooporności zalicza się:

  • senność po posiłku;
  • osłabienie i ogólne zmęczenie;
  • problemy z koncentracją;
  • trudności ze zrzuceniem nadprogramowych kilogramów;
  • rogowacenie ciemne (czyli zmiany na skórze o obrębach łokci, pach, szyi czy pępka).

Warto jednak mieć na uwadze, że insulinooporność może dotyczyć nie tylko osób o podwyższonej masie ciała. Jej przyczyny mają różnorodne podłoże i zdarza się, że są zależne także od gospodarki hormonalnej, wieku, stanów zapalnych w organizmie czy też nieprawidłowej diety (polegającej na spożywaniu zbyt dużej ilości produktów o wysokim indeksie glikemicznym). Insulinooporność może mieć też podłoże genetyczne.

Insulinooporność nie zawsze prowadzi do cukrzycy, lecz w wielu przypadkach poprzedza pojawienie się cukrzycy typu 2. Jej lekceważenie doprowadza niekiedy do nieprawidłowego poziomu cukru we krwi, co z kolei może świadczyć o stanie przedcukrzycowym.


Przyczyny i objawy cukrzycy

Cukrzyca jest uznawana za chorobę przewlekłą. Wyróżnia się jej trzy typy:

  • Cukrzyca typu 1 – jest schorzeniem autoimmunologicznym. Układ odpornościowy atakuje komórki trzustki i blokuje przez to wytwarzanie insuliny;
  • Cukrzyca typu 2 – występuje najczęściej i jest związana z opornością tkanek na wydzielanie insuliny;
  • Cukrzyca ciążowa – pojawia się pierwszy raz w okresie ciąży i dotyczy działania gospodarki hormonalnej. Produkuje ona więcej hormonów, które obniżają działanie insuliny, co z kolei prowadzi do insulinooporności.

Przyczyny tej choroby będą więc zależne od zdiagnozowanego typu. Jednak wśród tych najczęściej występujących wymienia się otyłość, brak aktywności fizycznej, geny i czynniki środowiskowe, zmiany hormonalne, choroby trzustki lub też nadczynność tarczycy. Z kolei do objawów cukrzycy można zaliczyć:

  • częste oddawanie moczu;
  • skłonność do ropnych zakażeń skóry;
  • osłabienie i ciągłe zmęczenie;
  • wzmożone pragnienie.

Symptomy cukrzycy powielają się z tymi dotyczącymi insulinooporności. Dlatego też w przypadku ich wystąpienia najlepiej skonsultować się z lekarzem. Specjalista zleci odpowiednie badania, które umożliwią postawienie diagnozy i wdrożenie leczenia.


Leki na insulinooporność i cukrzycę – sposób działania

Zażywanie leków na cukrzycę czy insulinooporność, nawet tych bez recepty, powinno być zawsze skonsultowane z lekarzem lub farmaceutą. Należy się także zapoznać z ulotką producenta preparatu, ponieważ to właśnie tam zawarte są najważniejsze informacje o składzie, sposobie działania i dawkowaniu.

Wśród tego typu wyrobów powielają się najczęściej stosowane grupy leków, takie jak:

  • Metformina – to jeden z częściej stosowanych leków w przypadku insulinooporności i cukrzycy typu 2. Pomaga przede wszystkim w zwiększeniu wrażliwości tkanek na działanie insuliny. Wspiera też hamowanie wątrobowej produkcji glukozy i działania ochronne serca. Jest stosowana również w leczeniu PCOS (Zespołu Policystycznych Jajników);
  • Pochodne sulfonylomocznika – w Polsce występują pod nazwami gliklazyd, glimepiryd i glipizyd. Pomagają w obniżaniu glikemii przy jednoczesnym podwyższaniu produkcji insuliny przez trzustkę;
  • Akarboza – ten lek też wspomaga proces obniżania stężenia glukozy we krwi. Może być stosowany razem z metforminą;
  • Leki inkretynowe – wspierają trzustkę w zwiększaniu wytwarzania insuliny. Wymienia się dwie grupy tych leków, które różnią się sposobem podawania. Jedne stosuje się podskórnie, a drugie – doustnie. Nie są one jednak jeszcze w Polsce popularne, głównie ze względu na brak refundacji;
  • Pochodne tiazolidynodionu – wspomagają w walce z insulinoopornością poprzez zmniejszanie stężenia glukozy;
  • Inhibitory SGLT2 – one także pomagają w obniżeniu glikemii, ale dzieje się to poprzez zwiększenie wydalania glukozy moczem. Przy ich stosowaniu należy dbać szczególnie o higienę okolic intymnych, ponieważ zwiększają one ryzyko pojawienia się infekcji dróg moczowych.

Tabletki na insulinooporność i cukrzycę – przeciwwskazania

Każdy rodzaj leku na insulinooporność i cukrzycę ma również pewne przeciwskazania. Dlatego przed zastosowaniem jakiegokolwiek preparatu należy skonsultować się z lekarzem. Leków zawierających pochodne tiazolidynodionu nie powinny stosować osoby z niewydolnością serca, a pochodnych sulfonylomocznika oraz akarbozy – osoby z niewydolnością nerek i wątroby.

Podobnie jest w przypadku metforminy. Tutaj do przeciwwskazań zalicza się też zespół bezdechu sennego, zespół uzależnienia od alkoholu oraz POChP, czyli ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Każdy z tych preparatów może wywoływać także określone skutki uboczne, takie jak np. nudności, biegunka czy obniżenie apetytu.