*Produkty na liście rezerwacji leków na receptę:
Przejdź do rezerwacji
Wirus Marburg

Wirus Marburg. Jakie są przyczyny i objawy wirusa Marburg? Czy gorączka krwotoczna wirusa Marburg jest uleczalna? Sprawdź!

Skąd pochodzi wirus Marburg? Jakie są objawy zakażenia wirusem Marburg? Czy jest dostępne skuteczne leczenie wirusa Marburg? Czy jest możliwe zastosowanie szczepionek ochronnych?  I najważniejsze - czy świat stoi w obliczu ryzyka nowej epidemii wirusa Marburg? Oto najważniejsze informacje na temat odzwierzęcego wirusa Marburg!

W ostatnich tygodniach pojawiły się doniesienia medialne dotyczące zakażeń wirusem Marburg na terenie Tanzanii i Gwinei Równikowej. Wirus Marburg wywołuje gorączkę krwotoczną, która jest obarczona wysoką śmiertelnością na poziomie nawet 90%, a jej przebieg kliniczny przypomina Ebolę. Sprawa wydaje się poważna i jest stale monitorowana przez Światową Organizację Zdrowia (ang. World Health Organization, WHO).

Wirus Marburg - co to jest? Co o nim wiemy?

Wirus Marburg należy do rodziny Filoviridae, której przedstawiciele są nazywani filowirusami.

Są to wirusy osłonkowe, zawierające genom w postaci pojedynczej, niesegmentowanej, ujemnie spolaryzowanej nici RNA.

W materiale genetycznym filowirusów zakodowana jest informacja odnośnie 7 białek strukturalnych, do których należą między innymi nukleoproteiny (NP), białka matriksu (VP40 i  VP24), aktywator transkrypcji (VP30) oraz glikoproteiny (GP1 i GP2).  Cząsteczki wirusa Marburg mają średnicę około 100 nm, a w obrazie obserwowanym w mikroskopie elektronowym tworzą nitkowate struktury.

Wirus Marburg wywołuje chorobę wirusową Marburg (ang. Marburg virus disease, MVD), której ognisko odkryto po raz pierwszy w 1967 roku w Marburgu i Frankfurcie w Niemczech oraz w serbskim Belgradzie.

W następnych latach wirus Marburg identyfikowany był u pacjentów w:

  • Ghanie (2022),
  • Gwinei (2021),
  • Holandii (patogen został przywieziony z Ugandy, 2008),
  • Stanach Zjednoczonych (patogen został przywieziony z Ugandy, 2008),
  • Ugandzie (2007, 2012, 2014, 2017),
  • Angoli (2005),
  • Afryce Południowej (1975),
  • Demokratycznej Republice Konga (1998-2000),
  • Kenii (1980, 1987).

Aktualnie 21 marca 2023 r. Ministerstwo Zdrowia Tanzanii oficjalnie ogłosiło pierwsze ognisko MVD w kraju, a 13 lutego 2023 r. podobną informację przedstawiło Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej Gwinei Równikowej. Specjaliści podkreślają, że jest to wyjątkowa sytuacja, gdyż po raz pierwszy odnotowano ogniska wirusa w dwóch państwach jednocześnie.

Niestety do chwili obecnej potwierdzono informację o kilkunastu pacjentach zmarłych w wyniku zakażenia wirusem Marburg, a co najmniej kilkaset osób jest pod obserwacją (po potencjalnym kontakcie z wirusem). 

Wirus Marburg został określony jako jeden z najgroźniejszych dotychczas poznanych patogenów odzwierzęcych, dlatego ryzyko wybuchu epidemii monitoruje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).

W jaki sposób dochodzi do zakażenia wirusem Marburg?

Pierwsze przypadki zakażenia wirusem Marburg u ludzi w 1967 roku były związane z afrykańskimi małpami zielonymi (Cercopithecus aethiops) sprowadzonymi z Ugandy. Jednak aktualnie rezerwuarem wirusa Marburg są nietoperze nazywane rudawcami nilowymi (Rousettus aegyptiacus), które w ujęciu taksonomicznym należą do rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).

Te owocożerne zwierzęta mogą transmitować patogen bezpośrednio na człowieka, przy czym szczególnie narażone są osoby długo przebywające w kopalniach lub jaskiniach zamieszkałych przez nietoperze Rousettus.

Ryzyko wystąpienia epidemii jest związane z faktem, że wirus Marburg rozprzestrzenia się także łatwo między ludźmi poprzez:

  • bezpośredni kontakt krwią czy wydzielinami pochodzącymi od osób zakażonych (np. kontakty seksulane bez zabezpieczeń),
  • kontakt z materiałami i powierzchniami zabrudzonymi zainfekowaną krwią lub wydzielinami (np. igły),
  • wysokie ryzyko zakażenia występuje też podczas pochówku zmarłych zainfekowanych wirusem Marburg.

Wirus Marburg a ciąża - jakie jest ryzyko?

U kobiet zakażonych w czasie ciąży, wirus Marburg może być identyfikowany w łożysku, płynie owodniowym i płodzie. Dodatkowo, wirus przedostaje się do mleka matki, co stanowi poważne ryzyko przeniesienia go na dziecko. 

Preparaty na odporność

  1. Laktoferyna
    preparat wzmacniający odporność
    Cena od 39,99 zł
  2. Avet Pharma Tran z Rekina
    kapsułki z olejem z wątroby rekina
    Cena od 15,99 zł
  3. Escinea Płyn Ampułki
    antyoksydant w płynie
    Cena od 48,99 zł
  4. Health Labs Care NucleoMe
    preparat wzmacniający odporność
    Cena od 170,99 zł
  5. Lipomal Multi 6+ Płyn
    preparat wzmacniający układ odpornościowy i oddechowy
    Cena od 30,99 zł Cena regularna 33,99 zł

Jakie są objawy zakażenia wirusem Marburg?

Inkubacja wirusa trwa od 2 dni 21 dni, natomiast chory może zarażać inne osoby tak długo, dopóki w jego krwi obecny jest wirus.

 Pierwszymi objawami choroby wywołanej wirusem Marburg jest:

  • wysoka gorączka,
  • silny ból głowy,
  • bóle mięśniowe,
  • ogólne złe samopoczucie.

Po kilku dniach u chorych pojawia się:

  • wodnista biegunka,
  • nudności i wymioty,
  • ból brzucha,
  • plamisto-grudkowa wysypka,
  • dezorientacja i letarg,
  • silne krwawienie, np. z nosa, dziąseł lub w miejscu wkłuć dożylnych, które jest obserwowane zwykle między 5 a 7 dniem od zakażenia,
  • zapalenie jąder (zgłaszane rzadko, zwykle w późnej fazie choroby, po około 15 dniach od zakażenia).

Czy wirus Marburg jest śmiertelny?

Rokowania dla chorych są niestety niepomyślne. Zaledwie po 8-9 dniach od zakażenia większość pacjentów umiera w wyniku utraty krwi, niewydolności wielonarządowej i wystąpienia wstrząsu, a statystyki dotyczące śmiertelności sięgają od 24 do prawie 90% przypadków (w zależności od miejsca i daty wystąpienia ognisk chorobowych).

Jak diagnozować gorączkę krwotoczną Marburg? Jakie badania wykonać na wirusa Marburg?

Objawy gorączki krwotocznej wywołanej przez wirusa Marburg przypominają Ebolę, jednak należy pamiętać, że obie choroby związane są z zakażeniem przez inny czynnik patogenny.

Warto podkreślić, że podczas rozpoznania zakażenia wirusem Marburg należy wykluczyć nie tylko Ebolę, ale także:

  • malarię,
  • dur brzuszny,
  • czerwonkę bakteryjną,
  • zapalenie opon mózgowych,
  • inne wirusowe gorączki krwotoczne (Ebola, Denga, Lassa i inne).

Postawienie trafnej diagnozy jest możliwe po przeprowadzeniu wywiadu z pacjentem (np. powrót z kraju, gdzie wirus był odnotowany), na podstawie obserwowanych objawów klinicznych (np. wystąpienie gorączki, biegunki i krwawienia) oraz po wykonaniu odpowiednich badań diagnostycznych.

Należy pamiętać, że materiał biologiczny pobrany od pacjenta jest skrajnie niebezpieczny i powinien być utylizowany według obowiązujących restrykcyjnych zasad.

W celu identyfikacji wirusa można wykorzystać następujące metody:

  • hodowle z wykorzystaniem wyizolowanego wirusa,
  • immunoenzymatyczny test ELISA,
  • test wykrywania wychwytu antygenu,
  • test neutralizacji surowicy,
  • genetyczny test RT-PCR,
  • mikroskopię elektronową.

Jak leczyć zakażenie wirusem Marburg?

Pacjenci z podejrzeniem zakażenia wirusem Marburg powinni być pilnie hospitalizowani i umieszczeni w izolatce. Konieczne jest stałe monitorowanie stanu pacjenta.

Niestety do chwili obecnej nie jest znany żaden skuteczny lek przeciwko wirusowi Marburg.

Leczenie wirusa Marburg ma charakter objawowy i jest związane z podawaniem płynów nawadniających droga doustną lub dożylną, co umożliwia wyrównanie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. U pacjentów istnieje też konieczność walki ze wstrząsem oraz wspieranie funkcjonowania układu krążenia i oddechowego.

Czy jest szczepionka na wirusa Marburg?

Dotychczas nie opracowano skutecznej szczepionki przeciwko wirusowi Marburg, jednak trwają intensywne prace w tym kierunku. Obecnie na uwagę zasługują preparaty przeciwko wirusowi Ebola, które mają duży potencjał w zakresie zapewnienia ochrony także przed wirusem Marburg. Preparaty te z dużym prawdopodobieństwem będą mogły być stosowane w przyszłości u pacjentów już po pierwszym roku życia, co daje duże nadzieję na skuteczną walkę z chorobą wirusową Marburg i zminimalizowanie ryzyka wystąpienia epidemii spowodowanej tym patogenem.

Wirus Marburg - co dalej?

Wszystkie przypadki choroby wirusowej Marburg powinny być poddane ocenie zgodnie z Międzynarodowymi Przepisami Zdrowotnymi (ang. International Health Regulations, IHR), dlatego aktualnie Światowa Organizacja Zdrowia (ang. World Health Organization, WHO) bacznie przygląda się sytuacji panującej w Tanzanii i Gwinei Równikowej.

Celem WHO jest prowadzenie działań zapobiegających epidemii, zapewnienie odpowiedniego nadzoru oraz wsparcie w przygotowaniu skutecznego planu gotowości w razie pogorszenia sytuacji w krajach zagrożonych wirusem Marburg.

W obecnej chwili ryzyko wystąpienia epidemii choroby wirusowej Marburg jest określone przez WHO jako wysokie w krajach, gdzie zidentyfikowano przypadki zakażeń, ale niskie w skali globalnej. Nie mniej jednak, konieczne jest podnoszenie świadomości społecznej w kontekście czynników ryzyka i zagrożeń związanych z infekcją wirusem Marburg.

Bibliografia

  • Abir, M. H., Rahman, T., Das, A., Etu, S. N., Nafiz, I. H., Rakib, A., et al. (2022). Pathogenicity and virulence of Marburg virus. Virulence, 13(1), 609-633.
  • Dulin, N., Spanier, A., Merino, K., Hutter, J. N., Waterman, P. E., Lee, C., & Hamer, M. J. (2021). Systematic review of Marburg virus vaccine nonhuman primate studies and human clinical trials. Vaccine, 39(2), 202-208.
  • Korzeniewski, K. (2012). Wirusowe gorączki krwotoczne. Forum Medycyny Rodzinnej, 6 (5), 205-221.
  • Pancer, K., Gut, W., & Litwińska, B. (2016). Filowirusy–wirusy obecne od milionów lat–dlaczego teraz wybuchła tak wielka epidemia?. Post. Mikrobiol, 55, 205-214.
  • Smreczak, M., & Żmudziński, J. F. (2016). Nietoperze jako rezerwuar wirusów groźnych dla człowieka i zwierząt. Med. Weter, 72(5), 284-290.
  • https://www.cdc.gov/vhf/marburg/index.html (data dostępu 23.04.2023)
  • https://medycynatropikalna.pl/choroba/goraczka-krwotoczna-marburg (data dostępu 24.04.2023)
  • https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/marburg-virus-disease (data dostępu 23.04.2023)
  • https://www.who.int/emergencies/disease-outbreak-news/item/2023-DON459 (data dostępu 23.04.2023)
  • https://www.who.int/emergencies/disease-outbreak-news/item/2023-DON451 (data dostępu 23.04.2023)
Udostępnij:

Autor Ewa Fiedorowicz Zobacz profil
Doktor nauk biologicznych w specjalności biochemia, biolog molekularny, aktywny nauczyciel akademicki i promotorka wielu prac dyplomowych, popularyzatorka nauki. Autorka i współautorka licznych prac naukowych publikowanych w międzynarodowych czasopismach. Przedmiotem jej zainteresowań są zagadnienia z zakresu biochemii medycznej, w tym nadwrażliwości pokarmowej. Pasjonatka wykorzystywania technik immunoenzymatycznych i hodowli komórek in vitro w badaniach naukowych.
Farmaceuta
Potrzebujesz darmowej porady? Zapytaj farmaceutę
Następna porada
Jaka jest najlepsza ochrona przed kleszczami? Jak i dlaczego należy chronić się przed kleszczami? Przeczytaj! Czytaj więcej